Okuri ashi Barai – Piet Duthoit veegt je voeten weg met zijn meest menselijke roman tot nu toe
Met Okuri ashi Barai levert Piet Duthoit (1961) zijn tiende boek af, en meteen ook een van zijn meest gelaagde. De auteur en beeldhouwer, bekend van misdaadverhalen, historische romans en de bijzondere roman DUS (StoryLand, 2025), neemt de lezer mee op een reis die zowel geografisch als psychologisch de halve wereld omspant. Twee levens, twee werelden, twee totaal verschillende perspectieven — en toch een verrassende raaklijn.
Een titel die meer zegt dan je denkt
Okuri ashi Barai is een werptechniek uit het judo, waarbij beide voeten onder je vandaan worden geveegd. Het is geen brute kracht, maar een subtiele beweging die je uit balans brengt.
Precies dat doet dit boek: het veegt je even weg, laat je wankelen, en dwingt je te kijken naar de momenten waarop het leven onverwacht van richting verandert.
Die metafoor vormt de rode draad doorheen de verhalen van Sonia en Eric — twee mensen die elk op hun eigen manier worden geveld door het leven, en toch proberen recht te krabbelen.
Sonia – een autobiografie die brandt
Sonia vertrekt als jonge vrouw als au pair met een rijke familie naar Zuid‑Amerika. Wat begint als een avontuur, mondt uit in een turbulent bestaan dat haar alle kanten op slingert. Ze blijft er hangen, verliest zichzelf, vindt zichzelf terug, en leeft een leven dat even bruisend als chaotisch is.
Haar verhaal is nagelaten autobiografie: rauw, eerlijk, soms pijnlijk, altijd menselijk. Het leest alsof je haar dagboek openslaat — zonder filter, zonder verfraaiing.
Eric – fictie geworteld in Vlaamse klei
Eric groeit op in la Flandre profonde, waar het leven op de boerderij hard en uitzichtloos is. Tot die ene dag waarop hij op spectaculaire wijze een koe weet neer te leggen zodat de dierenarts zijn werk kan doen.
Het lijkt een detail, maar het is een kantelpunt: een onverwachte voetveeg die zijn leven definitief verandert.
Eric is fictie, maar zijn wereld voelt tastbaar en doorleefd. Duthoit schrijft hem met een empathie die je bijna doet vergeten dat hij niet echt bestaat.
Waar waarheid en verbeelding elkaar raken
Hoewel Sonia’s verhaal echt is en Eric’s verhaal verzonnen, raken beide elkaar op een dieper niveau.
Beide protagonisten zoeken naar betekenis, naar richting, naar een manier om overeind te blijven wanneer het leven hen onderuit haalt.
Ze vallen.
Ze blijven liggen.
Ze proberen op te staan.
Soms lukt dat. Soms niet.
Duthoit toont hoe universeel die worsteling is — ongeacht afkomst, cultuur of continent.
Een auteur die blijft evolueren
Met Okuri ashi Barai bewijst Piet Duthoit opnieuw hoe veelzijdig hij is. Na misdaadverhalen, historische romans en het succesvolle DUS kiest hij nu voor een hybride vorm: deels autobiografie, deels fictie, volledig menselijk.
Hij voert ons van Vlaamse velden naar Zuid‑Amerikaanse chaos, van innerlijke strijd naar onverwachte inzichten. Zijn stijl is helder, trefzeker en empathisch — nooit zwaar, maar altijd betekenisvol.
Dit tiende boek voelt als een kruispunt in zijn oeuvre: een samensmelting van ervaring, verbeelding en een diep begrip van menselijke kwetsbaarheid.
Een waardige opvolger van DUS
Voor lezers die DUS koesterden, is Okuri ashi Barai een logische én verrassende opvolger.
Opnieuw uitgegeven bij StoryLand, opnieuw een verhaal dat blijft nazinderen — maar dit keer met een extra laag: de judotechniek die als metafoor door het hele boek loopt.
Want soms is het leven niet meer dan een subtiele beweging die je uit balans brengt.
En soms is dat precies wat nodig is om opnieuw te leren staan.