Kristin Van den Eynde helpt mensen in rouw.

Kristin van den Eynde werd op haar 56-ste weduwe. Veel te vroeg om het te zijn, meent ze. Om vat te krijgen op de werkelijkheid, die de grond onder haar voeten had weggeslagen, moest ze dit gebeuren van haar afschrijven, een beetje als catharsis.

Veelal weten familie en vrienden niet goed hoe ze moeten reageren tegenover iemand in rouw. Ze willen wel helpen, maar er is steeds een zekere terughoudendheid. Niet wetende of ze al dan niet goed doen. Ook daar wil dit boekje antwoorden op verschaffen.

Doodleuk

In haar boek Doodleuk, vertelt Kristin over het rouwproces na de dood van haar soulmate. Het was hard en onverbiddelijk. Gaandeweg merkte ze dat er een groot taboe hangt rond dood gaan.
Onze cultuur en de socialisering binnen het gezin leert ons niet hoe we er mee kunnen omgaan.
Daarom deze kleine handleiding met do’s en don’ts voor mensen die rouwen of die vrienden en familie hebben die in rouw zijn.

‘Ik heb mensen nodig, die exact weten wat ze kunnen doen én het doen zonder te aarzelen. En daarom schrijf ik dit boekje, als een soort handleiding om mensen te helpen die ook in diepe rouw zijn. Ze hebben iemand nodig, net zoals ik mensen nodig heb. Ze hebben jou nodig om door de aller-moeilijkste dagen te spartelen en de moed te vinden om te blijven ademen. Als je niet weet hoe, kan dit je op weg helpen. Een gids door het rouwen heen. Het is geschreven vanuit mijn hart en met de beste bedoelingen, zodat we een taboe kunnen overwinnen en samen beter kunnen zorgen voor diegenen die alleen achterblijven, ook al ben je dat zelf.’

–Kristin